Attacus Dames 1

Interview met: Narin Kaya

door : Wim van Daatselaar l Datum : 02-01-11

Narin Kaya
Dames Senioren 1
0.00 M
Guard

Voor de meeste ouders is het niet meer dan vanzelfsprekend dat hun kinderen volkomen gezond zijn. Er is wel eens wat bezorgdheid om een lichte verhoging of een nare keelpijn, maar meestal verdwijnt zoiets weer even snel als het gekomen is. Gelukkig maar.
Totaal anders wordt het als zo’n hummeltje ineens een levensbedreigende ziekte blijkt te hebben, zware medische behandelingen moet ondergaan en nauwelijks nog normaal contact met leeftijdgenootjes kan hebben. De ouders gaan letterlijk door een hel. De dagelijkse gang naar een gespecialiseerd ziekenhuis overschaduwt alles en van een normaal gezinsleven is amper nog sprake.

Zo’n ouder is Narin Kaya, nu al voor het achtste seizoen speelster in het Dames 1-team van Attacus. Eind maart 2010 kreeg zij volkomen onverwacht te horen dat haar net twee jaar geworden dochtertje Yade aan acute lymfatische leukemie leed, een vorm van kanker die de ontwikkeling van witte bloedcellen in het beenmerg aantast en daardoor het lichaam volkomen weerloos maakt tegen de meest onschuldige infecties.

De medische behandeling van Yade moeten Narin en haar partner Olaf uiteraard overlaten aan de specialisten. Omdat Olaf zich ook persoonlijk wilde inzetten in de strijd tegen deze vreselijke ziekte, besloot hij om in 2011 mee te doen aan de actie Alpe d’HuZes, waarbij fietsers in één dag tot maximaal zes keer de moeilijke Alpentop Alpe d’Huez beklimmen. Het hiermee verdiende sponsorgeld komt ten goede aan het KWF en wordt voor de volle 100% besteed aan de kankerbestrijding, zonder dat ook maar één stichtingsdirecteur er eerst zijn dikke buik en zijn nog dikkere portemonnee van vult. De deelnemers moeten zelf voor een sponsorbedrag zorgen en dus is ook Olaf daar al geruime tijd mee bezig.

Laura, Steffi en Vanessa - teamgenotes van Narin - besloten om Olaf hierin te steunen en aan leden, vrienden en sponsors van Attacus een bijdrage te vragen. Begin januari ontvangen alle Attacusleden hiertoe een brief en bij de komende thuiswedstrijden van Dames 1 en Heren 1 wordt met de collectebus rondgegaan.
Het leek mij gepast om via een interview met Narin extra aandacht voor dit sympathieke initiatief te vragen.

Narin, jouw dochtertje Yade is op 13 maart twee jaar geworden en op 30 maart kregen jullie te horen dat zij leukemie had. Wat gebeurt er dan met je?
"Zo’n dag is verschrikkelijk. Dat is een nachtmerrie voor elke ouder, denk ik. Onze Yade was al een paar weken een beetje grieperig. Nou we gaan even bloedprikken om te kijken waar ze een ontsteking zou hebben en dan komt de huisarts mijn oprit opgerend, zo van: ‘Ik heb slecht nieuws’. En dat kwam dus heel erg hard aan. Vooral omdat het als een klap uit het niets kwam."

Daar was je helemaal niet op voorbereid?
"Nee, er kan natuurlijk altijd wel iets zijn, maar leukemie? Nee."

Daar houd je dan geen rekening mee?
"Nee, daar houd je echt geen rekening mee. Het was een nachtmerrie."

En hoe gaat het dan verder met Yade en met je gezin?
"Ja, dan gaat het eigenlijk heel erg snel. Dan moet Yade worden opgenomen in het ziekenhuis in Nijmegen en er komen onderzoeken, onderzoeken, onderzoeken..., om te weten wat voor een vorm van leukemie ze heeft. En dan hoop je als gezin alleen nog maar op goed nieuws, maar uiteindelijk heeft ze dan toch die ziekte. En vanaf dan worden we heel erg geleefd, vooral in de eerste maanden van haar ziekte."

Wat voor invloed heeft zoiets op het gezin?
"Yade is heel erg ziek en niet meer hetzelfde als vroeger. We moeten heel vaak met Yade naar het ziekenhuis en zijn daardoor niet meer als compleet gezin bij elkaar. De andere twee kinderen zijn er ook nog: Lina van één jaar en Tura van vier. En voor hen heeft dit ook een grote impact: mama is er niet, papa is er niet.
Dat we Yade maandenlang moesten missen, dat was heel erg. Maar vooral de ziekte zelf, die heeft natuurlijk heel veel invloed op het hele gezin. Yade kan nergens aan meedoen. En al die tijd ben je met die ziekte bezig."

Hoe verloopt de behandeling verder en is er al een gunstig effect merkbaar?
"De behandeling voor de leukemie die ze heeft, duurt minimaal twee jaar. We zijn vanaf maart nu bijna een jaar onderweg. De zichtbare kankercellen die Yade in haar bloed had, zijn nu bijna verdwenen. Maar ze moet nog heel wat chemo’s krijgen om alle restcellen die niet zichtbaar zijn, ook aan te pakken.
Op zich verloopt het allemaal goed. Maar het is voor Yade, omdat ze bijna geen afweer heeft, heel gevaarlijk om bacteriën op te lopen. Die meid kan heel erg ziek worden van een doodgewone huis-, tuin- en keukenbacterie waar wij misschien hooguit een keer buikpijn van hebben. Onze Yade moet dan gelijk opgenomen worden. Zo’n infectie kan voor haar heel gevaarlijk zijn."

Wat gebeurt er na de behandeling van twee jaar?
"Daarna blijft ze natuurlijk onder controle. Als de behandeling is gestopt, zal ze zeker vijf jaar lang nog elke zes weken een controle krijgen om zeker te zijn dat er geen nieuwe kankercellen aanwezig zijn. Het is nog niet over, maar het gaat de goede kant op. Het zou heel fijn zijn als de chemotherapie zou stoppen. Want die is natuurlijk heel erg zwaar."